رفع فشار غیرجراحی ستون فقرات

درمان رفع فشار برای چه اهدافی طراحی شده است

در طول درمان، میز تخصصی کشش کنترل‌شده را وارد و آزاد می‌کند. یکی از سازوکارهای پیشنهادی، کاهش موقت فشار داخل دیسک ستون فقرات است—که اغلب فشار منفی داخل‌دیسکی یا خلأ جزئی نامیده می‌شود. در مورد مناسب، هدف درمان این است که:

• فشار داخل دیسک را کاهش دهد. هدف پیشنهادی، کاهش بار فشاری و ترغیب ماده دیسک برجسته یا فتق‌شده به دور شدن از عصب تحریک‌شده است.
• از آب‌رسانی دیسک و حرکت مواد مغذی پشتیبانی کند. تغییر فشار با هدف کمک به حرکت آب، اکسیژن و مایع حاوی مواد مغذی در دیسک‌ها انجام می‌شود؛ دیسک‌ها مانند بسیاری از بافت‌های دیگر خون‌رسانی مستقیم ندارند.
• تحریک یا فشار عصب را کاهش دهد. ایجاد فضای بیشتر اطراف ساختارهای حساس عصبی ممکن است به علائمی مانند سیاتیک، درد منتشرشونده بازو یا پا، بی‌حسی یا گزگز کمک کند.
• گزینه‌ای غیرتهاجمی و بدون دارو ارائه دهد. هنگامی که از نظر بالینی مناسب باشد، رفع فشار می‌تواند بخشی از مراقبت محافظه‌کارانه باشد و شاید به برخی بیماران کمک کند وابستگی به دارو را کاهش دهند یا درمان تهاجمی‌تر را به تأخیر بیندازند.
• تحرک و عملکرد را بازگرداند. کاهش فشار مکانیکی و سفت شدن محافظتی عضلات ممکن است حرکت و شرکت در فعالیت روزمره یا توان‌بخشی جسمانی را راحت‌تر کند.

این موارد اهداف درمانی و سازوکارهای پیشنهادی‌اند، نه تغییرات زیستی یا نتایج تضمین‌شده. شواهد کنونی ثابت نمی‌کنند که کشش به‌طور قابل اعتماد فتق دیسک را پس می‌برد، دیسک را آب‌رسانی می‌کند، نیاز به دارو را از بین می‌برد یا از جراحی جلوگیری می‌کند. هنگامی که دارو، تزریق، مراقبت تخصصی یا جراحی از نظر پزشکی لازم‌اند، این درمان نباید آن‌ها را به تأخیر بیندازد.

«رفع فشار ستون فقرات» برای میزها و پروتکل‌های متفاوتی به‌کار می‌رود. پیش از آغاز بپرسید کدام سازنده و مدل استفاده خواهد شد، پروتکل چگونه با تشخیص شما ارتباط دارد، چه موارد منع و تدابیر حفاظتی اعمال می‌شوند، چه چیزی جلسه را متوقف می‌کند، پیشرفت چگونه سنجیده خواهد شد و کل هزینه مورد انتظار و جایگزین‌ها چیست.

درمان عموماً شامل چه مواردی است

کشش مکانیکی نیروی کشنده کنترل‌شده‌ای را به بخشی از ستون فقرات وارد می‌کند. بسته به تجهیزات، ممکن است روی میزی دراز بکشید و هارنس یا سامانه وضعیت‌دهی دیگری طبق پروتکل منتخب، کشش را وارد و آزاد کند. وضعیت قرار گرفتن، نیرو، مدت، حس‌های مورد انتظار و دلایل توقف باید پیش از جلسه توضیح داده شوند.

«غیرجراحی» روش را توصیف می‌کند؛ به معنی بدون خطر یا از نظر پزشکی برتر نیست. برخی افراد ممکن است به‌دلیل خطر شکستگی، ناپایداری، برخی عارضه‌های استخوانی یا عصبی، بارداری، سخت‌افزار کاشته‌شده، جراحی تازه یا عوامل دیگر واجد شرایط نباشند. فهرست کامل موارد منع به دستورهای میز مشخص و ارزیابی بالینی فردی بستگی دارد.

شواهد شایسته گفت‌وگویی صریح‌اند

راهنمای World Health Organization برای بزرگسالان مبتلا به کمردرد اولیه مزمن توصیه می‌کند در بیشتر زمینه‌ها کشش به‌طور عادی ارائه نشود، زیرا مرور شواهد آن توازن مطلوبی از مزایا و آسیب‌ها نشان نداد. آن جمعیت و توصیه ممکن است به هر پرسش ویژه تشخیص پاسخ ندهد، اما زمینه مهمی برای رضایت آگاهانه است.

همان راهنمای WHO بر مراقبت فردمحور و هماهنگ و اغلب ترکیبی از راهبردها به‌جای تکیه بر یک روش غیرفعال تأکید می‌کند. بیماری که گزینه‌ها را مقایسه می‌کند می‌تواند مراقبت کایروپراکتیک، صفحه کمردرد و اطلاعات آسیب‌های دیسک را مرور کند. هنگامی که از نظر بالینی لازم باشد، نظر جراح یا متخصص همچنان مناسب است.