از این بررسی محل کار به‌عنوان نقطه آغاز استفاده کنید
هر بار یک تغییر ایجاد و نتیجه را مشاهده کنید. ارگونومی فرایند متناسب کردن کار با افراد است، نه تحمیل وضعیت یکسان.
- صندلی را برای فرد تنظیم کنید. پاها را روی زمین یا زیرپایی پایدار قرار دهید. اگر راحت است اجازه دهید پشتی صندلی از پایین کمر حمایت کند و پشت زانوها فضا بگذارید.
- وسایل ورودی را نزدیک بیاورید. صفحه‌کلید و ماوس را به‌اندازه‌ای نزدیک نگه دارید که آرنج‌ها نزدیک بدن بمانند و شانه‌ها رها شوند. از دست بردن مکرر به ماوسی که دور از کنار قرار دارد پرهیز کنید.
- صفحه نمایش را برای خواندن قرار دهید. OSHA پیشنهاد می‌کند بالای نمایشگر در سطح چشم یا کمی پایین‌تر باشد و سر و گردن در امتداد تنه متعادل باشند. افرادی که عینک دوکانونی یا چند نمایشگر استفاده می‌کنند ممکن است به ارتفاع یا زاویه متفاوتی نیاز داشته باشند.
- کار اصلی را در مرکز بگذارید. صفحه نمایش، اسناد یا فردی را که بیشتر نگاه می‌کنید مستقیم روبه‌رو بگذارید. نمایشگرهای فرعی را طوری زاویه دهید که سر را مدت طولانی چرخیده نگه ندارید.
- فشار تماس را کاهش دهید. مچ را روی لبه تیز میز تکیه ندهید و پشت ران را به نشیمن فشار ندهید. سطح را تنظیم یا حمایت مناسبی اضافه کنید.
- چیدمان را هنگام کار واقعی امتحان کنید. وضعیتی که برای عکس خنثی به نظر می‌رسد ممکن است هنگام تایپ، طراحی، تماس یا خواندن متن ریز مناسب نباشد.
پیش از آنکه ناراحتی زمان استراحت را تعیین کند وضعیت را تغییر دهید
NIOSH وضعیت‌های ثابت، تکرار، حالت‌های نامناسب و نیرو را از عوامل خطر اسکلتی‌عضلانی مرتبط با کار می‌داند. حتی وضعیت خنثی نیز وقتی طولانی حفظ شود می‌تواند خسته‌کننده باشد. از نشانه‌های طبیعی برای قطع آن استفاده کنید: پس از جلسه بایستید، هنگام تماس فقط صوتی راه بروید، میان بخش‌های کار آب پُر کنید یا چاپگر را به‌اندازه چند قدم دور بگذارید.
راهنمای عمومی مبتنی بر شواهد می‌گوید بیشتر حرکت و کمتر بنشینید، اما فاصله زمانی عمومی واحدی برای استراحت تعیین نمی‌کند. دفعاتی را انتخاب کنید که می‌توانید ادامه دهید و بر اساس راحتی، نیازهای کار، تحرک و قوانین محل کار تنظیم کنید. زمان‌سنج می‌تواند کمک کند، اما تجویز پزشکی نیست.
میز نشسته-ایستاده ممکن است گزینه‌های بیشتری بدهد، اما تمام روز ایستادن فقط یک وضعیت طولانی را با دیگری جایگزین می‌کند. ایستادن را در دوره‌های کوتاه وارد کنید، در صورت نیاز کفش حمایتی بپوشید و به تنوع کار ادامه دهید.
وقتی روز کاری درد ایجاد می‌کند فراتر از وضعیت بدن را ببینید
حجم کار، مهلت‌ها، تکرار کار، فشار بینایی، خواب، استرس و کنترل محدود بر استراحت‌ها همگی می‌توانند بر علائم اثر بگذارند. یادآوری وضعیت بدن شغلی را که به دسترسی بیش از حد یا تکرار بی‌وقفه نیاز دارد اصلاح نمی‌کند. کارکنان باید نگرانی‌ها را گزارش و در فرایندهای ارگونومی محل کار، در صورت وجود، مشارکت کنند.
بیرون از کار، فعالیت جسمی منظم می‌تواند توان عمومی را بسازد. راهنمای فدرال بزرگسالان را تشویق می‌کند فعالیت هوازی و تقویتی را ترکیب و در طول روز بیشتر حرکت کنند. به‌تدریج آغاز و گزینه‌های سازگار با سلامت خود را انتخاب کنید. برای برنامه‌ای گسترده‌تر عادت‌های روزمره برای ستون فقرات سالم‌تر را ببینید.
چه زمانی علائم شایسته ارزیابی‌اند
برای علائم مداوم یا رو به وخامت گردن، کمر، بازو، مچ یا دست، به‌ویژه هنگامی که بر خواب یا کار اثر می‌گذارند، ارزیابی هماهنگ کنید. ضعف تازه، افتادن اشیا، گسترش بی‌حسی، از دست دادن هماهنگی، سردرد شدید یا درد پس از آسیب قابل توجه به رسیدگی سریع‌تر نیاز دارد. علائم عصبی ناگهانی به مراقبت اورژانسی نیاز دارند. درد یا فشار قفسه سینه، به‌ویژه همراه با تنگی نفس، تعریق، تهوع، سبکی سر یا دردی که به بازو، فک، کمر یا شانه انتشار می‌یابد، به کمک اضطراری نیاز دارد؛ با 911 تماس بگیرید.
برای مشکل غیرفوری اسکلتی‌عضلانی، گردن‌درد، کمردرد یا سندرم تونل کارپال را بررسی کنید. همچنین می‌توانید برای پرسش عمومی نوبت از صفحه تماس استفاده کنید.